Eğitim teknolojisi öğrenmenin tüm yönlerini içeren sorunları sistemli bir biçimde inceleyen, bu sorunlara çözümler geliştirmek amacıyla insan gücü, bilgi, yöntem, teknik, araç-gereç ve düzenleme gibi öğeleri işe koşarak uygun tasarımlar geliştiren, uygulayan, değerlendiren ve yöneten karmaşık bir süreçtir (Yalın, 2004). Kısaca eğitim teknolojisi öğrenme-öğretme süreçlerinin tasarımlanması, uygulanması ve geliştirilmesi sürecidir (Alkan, 1997).
Eğitim teknolojisi kavramı başlangıçtaki eğitimde kullanılan araç-gereç tanımından günden güne uzaklaşmış, günden güne daha da gelişmiş ve günümüzde insan-teknoloji etkileşiminden performans teknolojilerine kadar birçok konuyu içine alarak başlı başına bir disiplin haline gelmiştir. Eğitim teknolojisi disiplininde gerçekleşen bu evrim uygulamada da aynı hızda gerçekleşmemiştir. Alkan’ın (1997) da belirttiği gibi eğitim bilimlerinde üretilen bilimsel bilgiyi işlevsel hale getirerek uygulamaya dönüştüren eğitim teknolojisi alanının alanla ilgilenenler tarafından yeterince bilinmemesi, kuram ile uygulama arasındaki uçurumun artmasına neden olmaktadır. Bu uçurumun aşılmasında yararlanılabilecek en önemli kaynaklar arasında alanda yapılan doktora tezleri gösterilebilir. Birçok doktora tezi tamamlanıp jüri onayına sunulduktan sonra kütüphane raflarında unutulmaktadır. Alanda yapılan çalışmaların temelini teşkil eden doktora tezlerinin yıllara göre odaklandığı konular ve ulaştığı bulgular alanın tarihsel gelişimini anlamada önemli rol oynamaktadır. Bu bağlamda yapılan içerik analizlerinin alandaki güncel eğilimleri ortaya çıkarmada, alandaki belirli konuların doygunluğa ulaşıp ulaşmadığını anlamada, hangi konularda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu belirlemede yol gösterici olacağı düşünülmektedir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder